header-ps1

ΓΡΑΜΜΗ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ 2810390708

Η επίδραση της κοινωνικο- οικονομικής κρίσης στην ψυχική υγεία είναι αξιοσημείωτη. Η εργασιακή ανασφάλεια, η ανεργία,  η υπερχρέωση και η στεγαστική αβεβαιότητα αποτελούν ενδεικτικές καταστάσεις της σημερινής ελληνικής πραγματικότητας, που συντελούν στην ενίσχυση ενός γενικευμένου αισθήματος  ανασφάλειας, αβοηθησίας και αβεβαιότητας. Εν μέσω τέτοιων περιόδων έχει παρατηρηθεί το εξής «παράδοξο»: Ενώ οι απαιτήσεις σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας αυξάνονται, εξαιτίας των περικοπών στις κοινωνικές δαπάνες, η παροχή τους μειώνεται. Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι τηλεφωνικές υπηρεσίες ψυχικής υγείας συχνά καλούνται να καλύψουν αυτό το κενό, η απήχηση των οποίων είναι ευρεία κυρίως λόγω του χαμηλού τους κόστους, της εύκολης πρόσβασης καθώς και της διασφάλισης της ανωνυμίας. Η τηλεφωνική συνομιλία λοιπόν, λειτουργεί αφενός ως μέσο αποφόρτισης εντάσεων και αφετέρου ως κανάλι διοχέτευσης επιστημονικά έγκυρων πληροφοριών σχετικά με ζητήματα που άπτονται της ψυχικής υγείας με σκοπό την αποτελεσματική αντιμετώπιση της ψυχοπαθολογίας που πιθανόν να αναδύεται.
 
Λαμβάνοντας υπόψιν τα προαναφερθέντα και διαπιστώνοντας την έλλειψη τέτοιου είδους υπηρεσιών στην τοπική κοινωνίας της Κρήτης, η Ο.Ε.Β.Ε.Ν.Η προέβη το 2012 στην σύσταση της Γραμμής Ψυχολογικής Υποστήριξης (2810-390708). Παρά το γεγονός πως ο αρχικός σχεδιασμός της Γραμμής αφορούσε στα μέλη της ομοσπονδίας και στις οικογένειες αυτών, στα χρόνια λειτουργίας της υπηρεσίας, αναδείχθηκε η ανάγκη εξυπηρέτησης αιτούντων υποστήριξης τόσο από της ευρύτερη κοινωνίας της Κρήτης, όσο και από τον υπόλοιπο ελλαδικό χώρο.
 
Η Γραμμή Ψυχολογικής Υποστήριξης λειτουργεί από Δευτέρα έως Παρασκευή, 10:00 – 14:00, με αστική χρέωση από σταθερά και κινητά. Στελεχώνεται από ψυχολόγο και διασφαλίζεται το απόρρητο των συνομιλιών. 
 
Η Γραμμή Ψυχολογικής Υποστήριξης παρέχει: 
  • Ψυχολογική και συναισθηματική στήριξη 
  • Συμβουλευτική
  • Επιστημονικά τεκμηριωμένη πληροφόρηση γύρω από ζητήματα που αφορούν στην ψυχική υγεία και ασθένεια
  • Ενημέρωση και πιθανή παραπομπή σε Δημόσιες Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας για περαιτέρω βοήθεια
Αρχές λειτουργίας της Γραμμής
  • Οι συνομιλίες δεν καταγράφονται και είναι εμπιστευτικές.
  • Δεν ζητείται κανένα άλλο προσωπικό στοιχείο πέρα από εκείνα που είναι απαραίτητα τόσο για την παροχή της κατάλληλης υποστήριξης, όσο και την διεξαγωγής συμπερασμάτων με σκοπό την βελτίωση των υπηρεσιών της Γραμμής
  • Ο χειρισμός των θεμάτων διέπεται πάντα από σεβασμό στην προσωπικότητα, την διαφορετικότητα και στα δικαιώματα του ανθρώπου που καλεί. 
Σε ποιους απευθύνεται;
 
Η Γραμμή Ψυχολογικής Υποστήριξης απευθύνεται σε οποιονδήποτε νιώθει την ανάγκη να μιλήσει και να ζητήσει υποστήριξη για ζητήματα ψυχικής υγείας που απασχολούν τον ίδιο ή πρόσωπα του περιβάλλοντός του. 

ΚΡΙΣΗ ΠΑΝΙΚΟΥ

 

ΚΡΙΣΗ ΠΑΝΙΚΟΥ

 

 

Πολύ από εμάς σε κάποια στιγμή της ζωής μας, είτε έχουμε βιώσει, είτε έχουμε παρακολουθήσει τα συμπτώματα μιας κρίσης πανικού. Η ένταση και τα συναισθήματα που λαμβάνουν χώρα εκείνη τη στιγμή είναι τόσο καταιγιστικά και τρομακτικά που το άτομο το οποίο τα ζει νιώθει ότι θα χαθεί πραγματικά. Παρακάτω, παραθέτονται κάποιες πληροφορίες σχετικά με την φύση της κρίσης πανικού και προτάσεων αντιμετώπισής της.

Η κρίση πανικού είναι μια αιφνίδια περίοδος έντονου άγχους, ψυχολογικής διέγερσης, φόβου, στομαχικών διαταραχών και αδιαθεσίας που σχετίζεται με μια ποικιλία σωματικών και νοητικών συμπτωμάτων. Υπολογίζεται ότι μέχρι 4% του πληθυσμού υποφέρει από σοβαρές και συχνές κρίσεις πανικού ενώ στις γυναίκες η πάθηση είναι δύο έως τρεις φορές συχνότερη σε σύγκριση με τους άνδρες. Η εμφάνιση των επεισοδίων τυπικά είναι απότομη, ενώ μπορεί να μην υπάρχει κάποια συγκεκριμένη αιτία, ωστόσο υπάρχουν και οι κρίσεις πανικού που εμφανίζονται πάντοτε κάτω από συγκεκριμένες καταστάσεις (π.χ. όταν κάποιος είναι σε κάποιο μέρος με πολύ κόσμο-αγοραφοβία) ενώ πολλές φορές ο φόβος ότι θα επέλθει μια κρίση πανικού, είναι ικανός από μόνος του να προκαλέσει τα συμπτώματα της κρίσης.

Οι κρίσεις πανικού επηρεάζουν τον κάθε άνθρωπο διαφορετικά. Άτομα που έχουν βιώσει στο παρελθόν κάποια κρίση πανικού μπορούν μερικές φορές να "αντέξουν" την κρίση χωρίς να παρουσιάσουν εξωτερικά συμπτώματα, ενώ σε αντίθεση άτομα που βιώνουν την κρίση για πρώτη φορά μπορεί να πιστέψουν πως παθαίνουν έμφραγμα ή νευρικό κλονισμό (Βικιπαίδεια).

Πώς μπορώ να τις αντιμετωπίσω;

·         Προσπαθήστε να κατανοήσετε τι προκάλεσε την κρίση πανικού. Που βρισκόσασταν; τι ακριβώς έγινε; Τι σκέψεις σας πέρασαν από το μυαλό; Δείτε εάν υπάρχουν συγκεκριμένες αρνητικές σκέψεις που προκαλούν και διατηρούν τον πανικό.

·         Αποδεχτείτε αυτό που συμβαίνει. Μην προσπαθείτε να τις διώξετε και μην είστε επικριτικοί στον εαυτό σας επειδή την βιώνετε. Πολλοί ειδικοί πλέον συμφωνούν ότι όσο περισσότερο εναντιώνεστε σε αυτό που συμβαίνει, τόσο μεγαλώνει ο φόβος. Θυμηθείτε ότι μια κρίση πανικού είναι σίγουρα δυσάρεστη αλλά δεν κινδυνεύετε από αυτήν.

·         Ρυθμίστε την αναπνοή σας. Κατά τη διάρκεια της κρίσης, η αναπνοή γίνεται ρηχή και γρήγορη. Δοκιμάστε να αναπνεύσετε βαθύτερα και να επιβραδύνετε ελαφρώς τον ρυθμό της.

·         Αποφύγετε ουσίες που αυξάνουν το άγχος όπως καφεΐνη, τσιγάρα, αλκοόλ καθώς και τα πολλά γλυκά.

·         Αν τα συμπτώματα σας επιμένουν δοκιμάστε να ζητήσετε τη βοήθεια κάποιου ειδικού ψυχοθεραπευτή. Η πρόγνωση για τη θεραπεία είναι καλή και οι περισσότεροι πάσχοντες ξεπερνούν το πρόβλημα ( happymind.gr)

 

 

ΚΑΡΓΑΚΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ

 

 

ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΑΥΤΙΣΜΟ

 

Έρευνες ρίχνουν φως στη γέννηση παιδιών με αυτισμό

 

 

Μεγαλύτερες πιθανότητες έχουν οι κακοποιημένες μητέρες και οι ηλικιωμένοι πατεράδες
«Φως» στα αίτια εμφάνισης του αυτισμού ρίχνουν νέες επιστημονικές έρευνες. Σύμφωνα με αυτές, οι πιθανότητες απόκτησης αυτιστικού παιδιού είναι περισσότερες σε γυναίκες που έχουν κακοποιηθεί, αλλά και σε περίπτωση που η τεκνοποίηση γίνει σε μεγάλη ηλικία του πατέρα. Επιπλέον, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια σημαντική αύξηση των πιθανοτήτων διάγνωσης.

Η πρώτη μελέτη πραγματοποιήθηκε από βρετανούς, σουηδούς και αυστραλούς επιστήμονες και το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξαν ήταν πως όσοι γίνουν πατέρες σε μεγάλες ηλικίες έχουν περισσότερες πιθανότητες να αποκτήσουν εγγόνια με αυτισμό.

Η έρευνα βασίστηκε σε ένα δείγμα από 6.000 αυτιστικούς ανθρώπους και πάνω από 30.000 χωρίς την πάθηση. Το συμπέρασμα ήταν πως οι άνδρες που αποκτούσαν κόρη σε ηλικία άνω των 50 ετών, ήταν 1,79 φορές πιθανότερο στο μέλλον να έχουν εγγόνι με αυτισμό, σε σχέση με τους άνδρες που γίνονταν πατέρες σε ηλικία 20-24 ετών. Όσοι αποκτούσαν αγόρι σε ηλικία άνω των 50 ετών, ήταν 1,67 φορές πιο πιθανό να αποκτήσουν αυτιστικό εγγόνι.

Οι αιτίες πίσω από την παρατήρηση αυτή, δεν είναι σαφείς. Ωστόσο, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι οι πατέρες μεγάλης ηλικίας μεταβιβάζουν «σιωπηλές μεταλλάξεις» στις επόμενες γενιές απογόνων.

Πάντως, σύμφωνα με τους ερευνητές, οι πιο μεγάλης ηλικίας άνδρες δεν θα έπρεπε να αποθαρρυνθούν από το να γίνουν πατέρες, καθώς ναι μεν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος για αυτισμό στους απογόνους τους, όμως ο κίνδυνος αυτός τελικά είναι μικρός.

«Τα πάντα είναι θέμα επιλογών. Αν κανείς επιλέξει να γίνει πατέρας σε προχωρημένη ηλικία, μπορεί να υπάρξουν συνέπειες. Είναι κάτι που θα πρέπει να το λάβει υπόψη του», σημείωσε ο ερευνητής Άβι Ράιχενμπεργκ. Πρόσθεσε πάντως ότι τα περισσότερα παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας πατέρων και παππούδων δεν αναπτύσσουν πρόβλημα αυτισμού.

Η δεύτερη έρευνα, κατέληξε για πρώτη φορά στο συμπέρασμα ότι υπάρχει σχέση ανάμεσα στην κακοποίηση μιας μητέρας όταν ήταν παιδί και στη γέννηση αργότερα ενός αυτιστικού παιδιού από την ίδια.

Οι γυναίκες που πέφτουν θύματα κακοποίησης, είναι πιθανότερο να καπνίζουν, να κάνουν πιο ανθυγιεινή ζωή, να έχουν διαβήτη και να γεννούν πρόωρα μωρά, όλοι παράγοντες που επιδρούν αρνητικά στην ανάπτυξη του εγκεφάλου του μωρού τους και, κατά συνέπεια, αυξάνουν τον κίνδυνο αυτισμού.

Η έρευνα, μεταξύ 55.000 γυναικών, έδειξε ότι όσο μεγαλύτερος ήταν ο βαθμός παιδικής κακοποίησης της μελλοντικής μητέρας (σεξουαλική κακοποίηση, σωματική ή συναισθηματική - λεκτική βία κ.α.), τόσο αύξανε ο κίνδυνος αυτισμού για το παιδί της. Το 2% των γυναικών με τη χειρότερη κακοποίηση είχε 3,5 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα γέννησης αυτιστικού παιδιού. Παρόλα αυτά, ακόμα και σε αυτή την ομάδα υψηλού κινδύνου, μόνο μία στις 50 γυναίκες γεννά παιδί με αυτισμό, γεγονός που δείχνει τη σπανιότητα της πάθησης.

Τέλος, μια τρίτη έρευνα, από το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών στις ΗΠΑ, δείχνει ότι η πιθανότητα ένα παιδί σχολικής ηλικίας (έξι έως 17 ετών) να διαγνωστεί με αυτισμό ή το συγγενές σύνδρομο Άσπεργκερ, αυξήθηκε κατά 72% μεταξύ 2007 - 2012 (από ένα στα 86 παιδιά, σε ένα στα 50).

Η αύξηση προέρχεται κυρίως από την ολοένα καλύτερη διάγνωση περιστατικών που είχαν ως τώρα περάσει απαρατήρητα. Τα περιστατικά αυτισμού είναι πολύ περισσότερα στα αγόρια (ένα στα 31) από ό,τι στα κορίτσια (ένα στα 143).

 

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ  ΚΑΠΠΑΤΟΥ, ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ-ΠΑΙΔΟΨΥΧΟΛΟΓΟΣ

newsbeast

 

 

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ

 

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ

 

Πολλές φορές βιώνουμε κάποια συναισθήματα για τον εαυτό μας που δε μπορούμε να προσδιορίσουμε την προέλευσή τους. Για παράδειγμα, θα δεχθούμε κάποια παρατήρηση από τον προϊστάμενο μας σχετικά με την ποιότητα κάποιας συγκεκριμένης εργασίας και αυτό θα προκαλέσει αυτομάτως θλίψη ή και θυμό. Σαφέστατα, αυτό δεν αποτελεί κάτι δυσλειτουργικό και παράλογο, αλλά τι γίνεται στην περίπτωση που αυτό το συναίσθημα θλίψης παρουσιάζεται πολύ συχνά μέσα στη καθημερινότητά μας για αντίστοιχους λόγους;

Μέσα στους έντονους ρυθμούς της καθημερινότητας πολλές φορές αφήνουμε τον εαυτό μας να βιώνει κάποια αρνητικά συναισθήματα, δεχόμενοι έτσι και τις αρνητικές τους επιπτώσεις. Ο μηχανισμός που τροφοδοτεί αυτή την αρνητικότητα δεν είναι τόσο το περιστατικό που επιφέρει το συναίσθημα, όσο η διαστρεβλωμένη και πολλές φορές αβάσιμη εικόνα για τον εαυτό μας. Δηλαδή, θα νιώσω άσχημα από την παρατήρηση του προϊσταμένου γιατί στην πραγματικότητα μεταφράζω αυτή την κατάσταση ως « Δεν είμαι ικανός να καταφέρω το συγκεκριμένο έργο». Όταν αυτό, βέβαια , περάσει σε περισσότερες από μια καταστάσεις, η συγκεκριμένη φράση θα μεταφραστεί ως « Είμαι ανίκανος».

Αυτή η δυσλειτουργική βασική αντίληψη για τον εαυτό μας παραμένει εκεί και αποτελεί πηγή συχνών αρνητικών συναισθημάτων, έως ότου αποφασίσουμε να την αμφισβητήσουμε. Μια, πολύ βασική, τακτική αντιμετώπισης τέτοιων αντιλήψεων για τον εαυτό μας είναι η διαδικασία των εναλλακτικών σκέψεων. Είναι μια απλή τεχνική αλλά συνάμα πολύ σημαντική και ουσιαστική για την αλλαγή από μια αρνητική σε μια θετική οπτική γωνία αντίληψης του εαυτού μας και την καθημερινότητας.

Πως θα μπορούσε να λειτουργήσει αυτό;

1)      Εντοπισμός  του αρνητικού συναισθήματος και της αιτίας του ( νιώθω στεναχωρημένος για την επίπληξη μου από τον προϊστάμενο)

2)      Αναγνώριση σκέψης για τον εαυτό μας ( δεν μπορώ να κάνω τη δουλειά που μου ανέθεσε άρα είμαι ανίκανος/η)

3)      Εναλλακτικές σκέεις :

          I.      Έχω τις ικανότητες να το κάνω αλλά δεν είχα τον απαραίτητο χρόνο στη διάθεσή μου.

          II.      Δεν τα κατάφερα, αναγνωρίζω τις αδυναμίες και έτσι θα μου δοθεί ξανά η ευκαιρία να τα καταφέρω.

          III.      Έχω καταφέρει αρκετά πράγματα μέχρι τώρα, δε μπορώ να θεωρηθώ ανίκανος από 2-3 αποτυχίες στη δουλειά μου.

          IV.      Η ικανότητα είναι θέμα προσπάθειας, ακόμα και αν δεν είμαι στο επίπεδο που προσδοκώ για τον εαυτό μου, είναι στο χέρι μου να βελτιωθώ. Ίσως αυτή η επίπληξη είναι η αρχή για την προσωπική μου βελτίωση.

Τα παραπάνω είναι παραδείγματα εναλλακτικών σκέψεων. Προφανώς κάθε άτομο δημιουργεί τις δικές του λειτουργικές εναλλακτικές που εξαρτώνται από της δεξιότητες και τα βιώματά του. Σκοπός της παραπάνω τεχνικής είναι να εκπαιδευτεί το άτομο στην αποκόλληση από πιεστικές καθημερινές καταστάσεις που μοιάζουν αξεπέραστες και το κάνουν να νιώθει άσχημα με τον εαυτό του, ενώ στην ουσία υπάρχουν αρκετές εναλλακτικές προσεγγίσεις.

 

ΚΑΡΓΑΚΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ